Hoe ontstond deelname aan Bergh in het Zadel?
Op verjaardagen bij onze vrienden Mirjam en William Visser in Hengelo (G) kwam ook de broer van William, Henk Visser. Henk nam al enkele jaren deel aan Bergh in het Zadel en vroeg mij of ik ook mee wilde doen. Aanvankelijk hield ik de boot af, maar toen hij terugkwam van de tocht in 2003 zei hij dat hij me op de wachtlijst zou laten plaatsen en dan kon ik altijd nog beslissen. Henk kreeg kanker en kwam daaraan in 2005 te overlijden. Het bleek dat hij op zijn sterfbed aan de voorzitter van Bergh in het Zadel had laten weten, dat ik zijn plaats in het peloton in moest nemen. Toen was het voor mij geen keus meer en nam ik in 2007 voor het eerst deel aan een fietstocht van Bergh in het Zadel. De start en de terugkomst in dat jaar was erg emotioneel. Bij de start stond ik een potje te huilen met Diane, de weduwe van Henk en bij terugkomst werd ik ingehaald door zijn beide zoons. Zij zeiden me toen, dat ze uitkeken naar hun vader, maar hij fietste niet meer mee.
Stoppen met deelname aan Bergh in het Zadel
In 2027 fiets ik waarschijnlijk de laatste tocht voor Bergh in het Zadel. Ik heb nog geprobeerd één van de beide zoons van Henk en Diane Visser het stokje van mij te laten overnemen. Tot op heden hebben ze er geen interesse voor getoond. Ook Frank Stift, voormalig triatleet in de Duitse Nationaal selectie en oomzegger van Henk haakte af vanwege drukke werkzaamheden. Ik laat het nu maar voor wat het is, maar ik had het mooi gevonden, dat iemand uit de familie van Henk mijn plaats zou overnemen.